شاخص میزان موفقیت: شاخصی جدید برای سنجش کیفیت مجلات که مبتنی بر حجم مجله و شاخص هیرش مجله است.

تعیین کیفیت تاثیر پژوهشهای علمی همواره موضوعی جنجالی و بحث برانگیز بوده است و نیاز به روشی واحد و یکسان که برای کلیه رشته های موضوعی کاربرد داشته باشد بشدت احساس می شود .هم اکنون تعیین کیفیت کارهای علمی  در استفاده از ضریب تاثیر مجله ای که مقاله در آن منتشر شده است خلاصه شده است ،اگرچه مطالعات فراوانی نشان داده اند که ضریب تاثیر در رشته های موضوعی مختلف تفاوتهایی را نشان می دهد و از یکدستی برخورد دارنیست کما کان استفاده از آن رو به افزایش است.

در مقاله جدیدی که توسط ویلیام بارندز منتشر شده است شاخص هیرش که خود راهی برای تخلیص مقاله های پراستناد پژوهشگران  است برای مجلاتی در یک دوره زمانی بیست ساله محاسبه شده و با حجم مجلات در چهار رشته موضوعی کشاورزی،فیزیک مواد چگال،ژنتیک و فیزیک کاربردی مقایسه گردیده است.رابطه ای خطی لگاریتمی بین شاخص هیرش و حجم مجله وجود دارد ،بدین معنی که هرچه حجم مجله بیشتر باشد امکان بالا بودن شاخص هیرش آن بیشتر است.با توجه به این که امکان تفکیک این چهار رشته موضوعی وجود نداشت این نظریه تقویت گردید که ازاین روش می توان برای مقایسه متون تمامی علوم استفاده بعمل آورد.

شاخص میزان موفقیت(Strike Rate Index) یا به اختصار SRI که  مبتنی بر رابطه لگاریتمی شاخص هیرش و حجم مجله است توزیع مشابهی را در مجلات چهار رشته موضوعی فوق الذکر را نشان داد.با توجه به این یافته می توان این شاخص را برای مقایسه مجلات در رشته های موضوعی گوناگون بکاربرد.در مقام مقایسه شاخص میزان موفقیت بیشتر از جهار مرتبه نسبت به ضریب تاثیر واریانس شمارش استنادها را تفسیر می کند.